26 Kasım 2009 Perşembe

FENER MAÇINA DAİR..

Özlemiştik gerçekten.. Ben şahsen bu maçı da alabileceğimizi düşünmüyordum..

Ama oldu.. Bu sabah maçı tarafsız gözle , sanki sampdoria-genova gibi benimle hiç alakası olmayan bir maçı izliyormuşum gibi tekrar izledim...

Şaka bir yana bizim maçı alacağımız yazılmış sanki..Maç öncesi tahminim , yenersek Trabzon maçı gibi , yemez yemez şansımıza atarız ancak öyle yeneriz şeklindeydi.. İşte futbolun içinde bir çok değişken olduğunu unutmamak lazım..

Gerçi dediğimden çok çok da farklı olmadı..Evet , belki ilk ve net pozisyonu serdar özkanla biz yakaladık..Ama bu pozisyonun golsüz sonuçlanması normaldi..Bu yüzden de bu şanssızlık değildi..Serdarın "avut"a atması normal olandı..Beklendikdi.. Eğer gol olsaydı işte o zaman şanslıydık..

Akabinde fenerbahçenin hiç ama hiç yabana atılmayacak gayet net pozisyonları var..Haklarını yemeyeyim..Saymaya gerek yok..

Amaaaa sanırım taraftarından topçusuna biz daha çok istedik , şans bize göz kırptı..sonra yürekler kondu sahaya..Bazı solaklar böyledir , 3-5 yılda bir sağ ayakları olduğunu hatırlar , kullanınca şaşırırsın..Yaa biz sana boşuna deli demedik..Ve biz senin akıllı halini sevmedik..Böyle deli kal..

Sonra unuttuğumuz bir dost geldi..Görüşmemiştik bayağıdır.. Birilerine küsmüş , kalkmış dostlarına vefasızlık yapmış..Halbuki iyi kötü gününde hep yanındaydık..Haytalığını biliriz..Daha küçüktü bizle tanıştığında..Hep sevmiştik onu..O da bizi uzun zamandır sevindirmediğini hatırladı , kalktı sevindireceği tuttu.. Çooook sevindirdin ve bobo..

Ondan sonrası bolca eğlence..Mışıl mışıl , bebek gibi uyunan gece..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder